Sprzedam spółkę

Chociaż zasadniczo zgromadzenie wspólników zwołuje zarząd, to w pewnych sytuacjach może być ono zwołane z inicjatywy wspólnika. Będzie tak, gdy umowa spółki przyznaje takie prawo konkretnemu wspólnikowi.  kupię spółkę

Ale to nie jedyna taka sytuacja. Wspólnik lub wspólnicy reprezentujący co najmniej 1/10 kapitału zakładowego mogą żądać zwołania nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników /i tylko takiego/, jak również umieszczenia określonych spraw w porządku obrad najbliższego zgromadzenia. Składają w tej sprawie zarządowi pisemne żądanie najpóźniej na miesiąc przed proponowanym terminem zgromadzenia.

W umowie spółki prawo to może zostać przyznane także wspólnikom reprezentującym mniej niż 1/10 kapitału zakładowego /nie można jednak w umowie spółki podnieść tego „limitu” np. do wysokości 1/5 kapitału zakładowego/. sprzedam spółkę z o.o.

Jeżeli w terminie 2 tygodni od dnia przedstawienia żądania zarządowi nadzwyczajne zgromadzenie wspólników nie zostanie zwołane, wówczas zaczyna działać sąd rejestrowy.
Najpierw sąd wzywa zarządu do złożenia oświadczenia w tej sprawie, a następnie może upoważnić do zwołania nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników występującego z tym żądaniem wspólnika. Wówczas to sąd wyznacza przewodniczącego zgromadzenia – a jest to istotne, gdyż uniemożliwia to blokowanie zgromadzenia np. poprzez niedopuszczanie wspólnika do głosu. sprzedaż spółek

Zgromadzenie podejmuje uchwałę określającą, czy koszty zwołania i odbycia zgromadzenia ma ponieść spółka. W zawiadomieniach o zwołaniu nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników wspólnik powinien powołać się na postanowienie sądu rejestrowego.

Spółka z o.o. – forma prawna przedsiębiorstw spotykana w licznych krajach Europy, w tym w Polsce.

Historia

Zasady działania spółek z ograniczoną odpowiedzialnością uregulowano w Niemczech /niem. nazwa Gesellschaft mit beschränkter Haftung, skrót GmbH/ w 1892 roku. Wzorce niemieckie przyjęto w 1906 także w Austro-Węgrzech, w Anglii /1907, jako private limited company/, później w innych systemach prawnych /np. we Francji w 1925/. W Polsce spółki z o.o. uregulowano po raz pierwszy dekretem z 8 lutego 1919. Współcześnie obowiązujące zasady prawne spółek z ograniczoną odpowiedzialnością są w różnych krajach zasadniczo zbieżne, ale nawet w podstawowych detalach mogą się jednak dość znacznie różnić.

Polskie spółki z o.o.

W Polsce mianem tym określana jest spółka prawa handlowego, której funkcjonowanie regulowane jest przez Kodeks spółek handlowych. Może być utworzona przez jeden lub kilku podmiotów /wspólników/, sprzedam spółkę w którym odpowiadają oni wobec wierzycieli spółki tylko do wysokości imiennych udziałów w spółce, zapisanych w umowie spółki /wyjątkiem jest zadłużenie podatkowe/.

Prawo nie ogranicza liczby wspólników, oznacza to, że udziałowcem może być zarówno jedna jak i np. 1000 osób.

Wspólnikiem może być zarówno osoba fizyczna, jak i osoba prawna czy jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej /np. spółka jawna/, z tym zastrzeżeniem tylko, że założycielem jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością nie może być inna jednoosobowa spółka z ograniczoną odpowiedzialnością.

Charakterystyka spółki

Najważniejsze cechy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością /wg obowiązującego w 2009 prawa polskiego/:

    - umowa spółki w formie aktu notarialnego;

    - spółka posiada osobowość prawną /od momentu wpisu do rejestru sądowego/;

    - wspólnicy nie odpowiadają za zobowiązania spółki, a ich "ograniczoną" odpowiedzialność można co najwyżej odnieść do ryzyka ekonomicznego związanego z inwestycją w spółkę zaś sama odpowiedzialność odnosi się do nieograniczonej odpowiedzialności spółki;

    - każdy wspólnik ma prawo kontroli, tj. wglądu do ksiąg i dokumentów spółki, z tym zastrzeżeniem, że w przypadku ustanowienia w spółce Rady Nadzorczej albo Komisji Rewizyjnej prawo do indywidualnej kontroli przez wspólnika może być wyłączone lub ograniczyć;

    - wpis do KRS /Krajowego Rejestru Sądowego/ - jako element konieczny do powstania spółki;

    - kapitał zakładowy to minimum 5000 zł;

    - wkłady na pokrycie kapitału zakładowego mogą być wniesione w formie gotówki lub aportów, minimalna wartość udziału to 50 zł;

    - do zarejestrowania spółki konieczna jest całkowita wpłata kapitału zakładowego. Udziały muszą zostać pokryte w całości przed złożeniem wniosku do Krajowego Rejestru Sądowego; obecnie /w odróżnieniu od sytuacji w latach 90. i wcześniej/ nie ma problemu z pokryciem udziałów przed rejestracją spółki, bowiem z chwilą zawarcia umowy powstaje spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji, która jest podmiotem praw i obowiązków; można więc spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji można uzyskać REGON, NIP oraz założyć konto bankowe;

    - organy spółki:

          o Zgromadzenie wspólników – najwyższa władza spółki, podejmuje uchwały większością zwykłą lub /w ważnych dla spółki sprawach – kwalifikowaną/ w głosowaniu jawnym, lub niekiedy /np. wybory, lub gdy zażąda tego przynajmniej jeden wspólnik/ – tajnym;

          o Zarząd – powoływany przez Zgromadzenie Wspólników, lub przez Radę Nadzorczą jeżeli została ustanowiona, minimalny skład to 1 osoba;

          o nieobowiązkowo Rada Nadzorcza bądź Komisja Rewizyjna. Jednakże Rada Nadzorcza jest obligatoryjna w dwóch przypadkach: jeśli kapitał zakładowy osiągnął 500 000 PLN, a jednocześnie liczba wspólników 25 /chyba że istnieje już Komisja Rewizyjna/, rejestracja spółki oraz zawsze wtedy, gdy spółka z o.o. powstała ze spółki Skarbu Państwa. Organy te sprawują nadzór nad działalnością spółki we wszystkich dziedzinach;

    - wyłączenie wspólnika wymaga decyzji sądu;

    - rozwiązanie spółki /z przyczyn zawartych w umowie, uchwałą wspólników lub z innych przyczyn wymienionych w kodeksie spółek handlowych; może to być m.in. upadłość /potocznie „bankructwo”/ lub likwidacja, następuje dopiero w chwili wykreślenia z rejestru;

    - rozwiązania po przeprowadzeniu likwidacji nie przeprowadza się, jeśli ogłoszono upadłość.

Wedle przepisów zawartych w kodeksie cywilnym firmą osoby fizycznej jest imię i nazwisko, natomiast osoby prawnej jej nazwa. Bardziej szczegółowo reguluję tę kwestię kodeks spółek handlowych, którego przepisy odnoszą się do spółek kapitałowych, wyposażonych w osobowość prawną: spółek z o.o. i spółek akcyjnych oraz do spółek osobowych bez osobowości prawnej, ale ze zdolnością prawną: jawnych, partnerskich, komandytowych i komandytowo-akcyjnych.

Kodeks spółek handlowych definiuje tę kwestię w sposób następujący:

- firma spółki z ograniczoną odpowiedzialnością może być wybrana dowolnie, elementem obowiązkowym w nazwie tej firmy

jest dodatkowe oznaczenie w postaci wyrażenia "spółka z ograniczoną odpowiedzialnością"; dopuszczalne są także w obrocie skróty: "spółka z o.o." lub "sp. z o.o.";

- firma spółki akcyjnej może być także obrana dowolnie, ale musi zawierać element informujący o typie spółki, a więc oznaczenie w postaci "spółka akcyjna" lub skrót "S.A.";

- zgodnie z artykułem 24 k.s.h. firma spółki jawnej powinna zawierać nazwiska lub nazwy /firmy/ wszystkich wspólników albo nazwisko lub nazwę jednego albo kilku wspólników wraz z dodatkowym oznaczeniem "spółka jawna" lub skrót "sp.j";

- spółka partnerka tworzona do wykonywania jednego /więcej niż jednego/ wolnego zawodu /są to zawody wymienione w art. 88 k.s.h./ powinna zawierać nazwisko /imię nie jest konieczne/ co najmniej jednego partnera, dodatkowe oznaczenie "i partner" bądź "i partnerzy" albo spółka partnerska" oraz nazwę wykonywanego w spółce wolnego zawodu. Można się także posługiwać dopuszczalnym w obrocie skrótem "sp.p.";

- zgodnie z k.s.h. firma spółki komandytowej powinna zawierać nazwisko jednego lub kilku komplementariuszy /a więc tych wspólników, którzy odpowiadają za zobowiązania spółki bez ograniczeń/ oraz dodatkowe oznaczenie „spółka komandytowa”. Dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu sp.k. Jeżeli komplementariuszem jest osoba prawna, firma spółki komandytowej powinna zawierać pełne brzmienie firmy /nazwy/ tej osoby prawnej wraz z dodatkowym oznaczeniem „spółka komandytowa”. Nie wyklucza to zamieszczenia nazwiska komplementariusza, który jest osobą fizyczną. Nazwisko komandytariusza /a więc osoby, która odpowiada za zobowiązania spółki tylko do wysokości sumy komandytowej, uprzednio określonej w umowie/ nie może być zamieszczane w firmie spółki. W sytuacji zamieszczenia nazwiska lub firmy /nazwy/ komandytariusza w firmie spółki, komandytariusz ten odpowiada wobec osób trzecich bez ograniczeń, a więc jak komplementariusz;

- firma spółki komandytowo-akcyjnej powinna zawierać nazwiska jednego lub kilku komplementariuszy oraz dodatkowe oznaczenie „spółka komandytowo-akcyjna”. Dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu "S.K.A.". W przypadku kiedy komplementariuszem jest osoba prawna, firma spółki komandytowo-akcyjnej powinna zawierać pełne brzmienie firmy /nazwy/ tej osoby prawnej z dodatkowym oznaczeniem "spółka komandytowo-akcyjna". Nie wyklucza to zamieszczenia nazwiska komplementariusza, który jest osobą fizyczną. Nazwisko albo firma /nazwa/ akcjonariusza nie może być zamieszczane w firmie spółki. W przypadku zamieszczenia nazwiska albo firmy /nazwy/ akcjonariusza w firmie spółki akcjonariusz ten odpowiada wobec osób trzecich tak jak komplementariusz /a więc bez jakichkolwiek ograniczeń/.

Obecnie nie istnieje żadna szczegółowa regulacja dotycząca sytuacji, w której zgromadzenie wspólników podjęło uchwałę o wypłacie dywidendy, ale nie wskazało kiedy ma ona być płatna. W związku z tym organy podatkowe często uznawały, że jeśli wypłata dywidendy nie następowała natychmiast, to oznaczało to nieodpłatne świadczenie przez wspólników na rzecz spółki i rodziło obowiązek podatkowy. Tymczasem w spółkach bardzo często podejmowane są uchwały o wypłacie dywidendy, w sytuacji gdy spółka nie ma w gotówce środków na ich pełną, jednorazową wypłatę.

Powszechnie przyjmuje się, że odpis z KRS nie powinien być starszy niż 3 miesiące, jednak niektóre sądy przyjmują, że odpis z KRS powinien być z tej samej daty, co dokument udzielenia pełnomocnictwa.

Przeciwnego zdania był Sąd Najwyższy, który w uchwale z 8 listopada 2007 r. /sygn. akt III CZP 92/07/ uznał, że odpis z KRS może być wcześniejszy niż dokument pełnomocnictwa.

Spółka może nabywać własne udziały, ich części lub ułamkowe kupię spółkę części wyłącznie, gdy nabywa je:

a/ od wspólnika będącego dłużnikiem spółki po to, aby zaspokoić swoje roszczenia,

b/  od wszystkich wspólników spółki:

- w celu ich umorzenia,

- w sytuacji przejęcia innej spółki po to, aby umożliwić objęcie udziałów w spółce wspólnikom przejmowanej spółki.

Zakaz obejmuje także obejmowanie lub nabywanie udziałów bądź przyjmowania ich w zastaw przez spółkę albo spółdzielnię zależną.

Zakaz ten ma na celu uniknięcie sytuacji, w której spółka miałaby zostać swoim wspólnikiem. Sytuacja taka jest niedopuszczalna przede wszystkim dlatego, że groziłoby to pokrzywdzeniem wierzycieli spółki /spółka swoim majątkiem obejmowałaby kapitał zakładowy/. Nadto spółka tak naprawdę nie miałaby właściciela.

Poza tym do szczególnego rodzaju nabycia udziałów może dojść w przypadku transgranicznego łączenia się spółek. W tym przypadku sprzedam spółkę może nabyć na rachunek własny udziały lub akcje, których łączna wartość nominalna, wraz z udziałami lub akcjami nabytymi dotychczas przez nią przez spółki lub spółdzielnie od niej zależne lub przez osoby działające na jej rachunek, nie przekracza 25% kapitału zakładowego.

Aby spółka mogła przejąć własne udziały w drodze egzekucji, muszą być spełnione następujące warunki:

- spółka jest wierzycielem wspólnika

 - nie istnieje żaden inny majątek, z którego można by było przeprowadzić egzekucję albo majątek ten nie wystarcza na zaspokojenie całego długu /wówczas na pokrycie reszty długu udziały będą mogły zostać nabyte przez spółkę/ lub z jakiegokolwiek powodu nie nadaje się on do egzekucji, np. są to przedmioty niepodlegające egzekucji wymienione w artykule 829 kpc.